Een paar weken geleden liep ik met mijn man door de prachtige bossen van Budel Dorplein. Kijk eens naar die mooie kleuren, zei ik tegen hem.. in de winter lijkt het bos nog meer kleur te hebben dan in de zomer. Het was grauw weer, het miezerde zelfs  dus nu niet meteen weer waar je enthousiast van wordt.  Maar de bomen zijn nu bedekt met gifgroene algen, diepgroen mos, er liggen nog mooie oranje bladeren op de grond, geen enkele boom is hetzelfde, prachtig!  Ja, als je het zo bekijkt is er in de winter meer kleur dan ik dacht, mompelde hij.

We leven in een snelle wereld, we moeten twitteren, facebooken, The Voice volgen op tv, ondertussen ook nog werken, voor de kinderen zorgen en er een druk sociaal leven op naast houden. Niet gek dus dat we geen tijd meer hebben om te zien hoe mooi de wereld is. Ik besloot dat dat een mooie missie is voor dit nieuwe jaar, zoveel mogelijk mensen leren zien. Zowel in mijn schilderlessen waarin dat vanzelfsprekend is, maar ook in het dagelijks leven, in mijn gezin.

Vanochtend om kwart over acht riep mijn zoontje Mika mij: mama!! Ik heb iets moois voor je om te schilderen. Hij had een stilleven gemaakt van een bakje cruesli en een vaasje met tulpen.. Gelukkig, hij kijkt en hij ziet! Wil je ook leren zien? In het voorjaar geef ik workshops bloemen schilderen. We werken hierbij naar de natuur. Er wordt dus niet vanuit foto’s geschilderd maar er komen bossen bloemen op tafel waardoor we goed kunnen zien hoe bloemen gevormd zijn, hoe het licht erin valt en welke kleuren ze hebben. Wil je hier meer over weten? Neem dan contact met me op via de mail of telefoon!

Bedankt voor het lezen van mijn column in het HAC.

Vul onderstaand je mailadres in en ontvang de lijst met kinder musea.

Zijn werk ontstaat door zijn fascinatie voor waarneming.
“Hoe we kleur ervaren is relatief. Onder bepaald licht lijkt een groene dijk soms bijna blauw.
Bovendien is er vaak een groot verschil tussen wat we denken te zien en wat daadwerkelijk zichtbaar is.”

Neem eens een kijkje op zijn site zou ik zeggen..

Afgelopen weekend was ik in Amsterdam voor de allereerste veiling van Kunstenaars.

Nee er werden geen kunstwerken geveild..

De kunstenaar zelf stond hier centraal en mocht op een podium zijn verhaal doen. Het publiek mocht na afloop bieden en ging met een werk van zijn favoriete kunstenaar naar huis.

Voor kunstenaars is het vaak moeilijk om zichzelf te presenteren aan het publiek. Je hebt als kunstenaar een stukje van jezelf in je werk gestopt en de confrontatie met het publiek dat het kan maken of kraken is dan erg spannend.. De meeste kunstenaars blijven dan ook het liefste in het atelier zitten..

Ik besloot het erop te wagen en ging vol goede moed naar Amsterdam. Het event was 2 dagen, op dag 1 werd er een coachingssessie georganiseerd over het presenteren van je werk, en hadden we een sessie met kunstenaar GabyGaby, die beroemd/bekent is geworden door de combinatie Social Media en opvallende acties.

Zo schilderde hij 11 wielrenners uit de Tour de France waaronder Lance Armstrong op de Alp D’Huez, zorgde dat hij een foto trok zodra de betreffende renner eroverheen fietste en whoppa, een en al media aandacht..  Hij begon 4 jaar geleden zonder enige vorm van opleiding als kunstenaar en zijn werk is nu te koop in Galeries in New York, Parijs en Dubai. Hij werkt samen met grote merken zoals Kodak en Adidas en doet veel dingen waar menig kunstenaar jaloers op is, onder andere het  rondreizen over de wereld.

Maakt hij goed werk? Hij heeft uitstraling, een vlotte babbel en weet hoe hij zich in de picture moet spelen.  Hij werkt met thema’s die “hip” zijn en schildert met een snelle, vlotte toets. Gewoon op karton. Maar dat maakt zijn “hippe” klantenkring niets uit. Die willen gewoon een GabyGaby aan de muur.

En dat is nu net waar deze veiling over ging. Hoe zorg je ervoor als kunstenaar dat je je werkt verkoopt door de persoon die je bent en het verhaal dat je verteld.

En dat is nieuw, en een bijzondere, originele insteek en je neemt als kunstenaar wel een risico. Het publiek kan namelijk finaal op de verkeerde been worden gezet door het verhaal dat je brengt.  Maar het zet je ook aan tot denken, slaat mijn verhaal aan bij het publiek?  Hoe verwoord ik mijn werk naar een groot publiek?

Voor mij pakte het goed uit, zowel mijn hoogste bieder als ik vonden een passend werk  voor hem en mijn bieder ging blij naar huis. En ik  ben weer een ervaring rijker!

Gepubliceerd in HAC Weekblad, 18 november 2011 

In drie verschillende stijlen schilderden de ladies allemaal een doek met een situatie die op Nyrstar betrekking had. Een enkeling had al wel eens geschilderd maar de meesten hadden sinds de basisschool nooit meer een penseel aangeraakt.

Na de instructies ging iedereen geïnspireerd aan de slag onder het genot van een wijntje en lekkere tapas hapjes. Na 2 uur schilderen mocht het resultaat gezien worden. Alle schilderijtjes bij elkaar vormen een groot doek dat opgehangen zal worden op de werkplek van de dames!

Wil jij ook een gezellige, creatieve avond organiseren voor je vriendinnen of collega’s? Neem dan contact met mij op voor de mogelijkheden!

Wat is kunst?

Volgens Wikipedia is kunst datgene wat gemaakt is met de vooropstaande bedoeling de menselijke zintuigen en de menselijke geest te prikkelen.

Volgens mij zijn we hiermee al een heel eind in de goede richting.

Zowel de zintuigen als de geest moeten dus geprikkeld worden bij het aanschouwen van een kunstwerk. Een leuk voorbeeld hiervan is het volgende:

We kennen ze allemaal, de mensen die bij het bekijken van een abstract werk zeggen: dat kan mijn neefje van 4 jaar ook. Klopt. Misschien hangt het schilderij juist daarom in het museum. Als het hele heftige reacties oproept, zowel positief of negatief is het kunst.

In de tijd van de oude meesters was kunst een vertoning van perfecte vaardigheden. Dat is tegenwoordig niet meer zo, kunst is een vertoning van originaliteit, creativiteit en emotie en de boodschap die overgebracht wordt.

Kunst gaat niet over mooi of lelijk en schoonheid is subjectief. Wat voor de een prachtig is, is voor de ander afstotelijk.  Er bestaan zelfs allerlei groeperingen van kunstenaars die alleen maar willen choqueren.  De Nederlandse kunstenares Tinkebell bijvoorbeeld, maakte van haar eigen kat een handtas om de dubbele moraal van mensen ten opzichte van dieren te tonen.  Aan de ene kant houden we dieren als huisdier, aan de andere kant fokken we dieren om ze massaal op te eten..

Eigenlijk is het leuke aan kunst, dat het niet precies te definiëren valt. Kunst is mystiek omdat het niet te benoemen valt, het roept interessante discussies op. Iedereen kan en mag kunst maken. Er zijn geen regels, standaarden of normen voor.

Kunst is vrijheid.

Vandaag trokken we er weer eens op uit. Het beloofde een zonnige dag te worden dus een combinatie van wat cultuur en natuur zou ideaal zijn. Waar vind je dat? Ik had al eens gehoord over Insel Hombroich , een “open air” museum met als motto “Kunst parallel aan de natuur”. Het ligt dichtbij Dusseldorf, ongeveer een uurtje rijden voor ons.

Wat een fantastische ervaring.. Een prachtig en enorm groot park, met paviljoens waarin de hedendaagse kunst te bewonderen is. Kinderen onder de 6 jaar hebben gratis toegang, voor volwassenen is de entree 15 euro inclusief een biologische lunch. Valt mee dus voor een leuk dagje uit. Hoewel er wat mij betreft nog net wat meer kunst mag hangen was de combinatie en de afwisseling tussen kunst en natuur perfect. Echt een aanrader voor iedereen die van lanschappelijk schoon en kunst houdt!